Władysław Oszkinis
Biografia
Władysław Oszkinis urodził się 19 czerwca 1910 roku w Suwałkach i był doktorem ogrodnictwa oraz jednym ze współtwórców Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, zajmował się badaniami roślin ozdobnych.
Ukończył średnią szkołę ogrodniczą w Wilnie w 1928 roku, następnie Państwową Szkołę Ogrodniczą w Poznaniu. W 1937 roku wrócił do Wilna, gdzie nauczał kwiaciarstwa i drzewoznawstwa. Był aktywnym członkiem Wileńskiego Towarzystwa Ogrodniczego. W latach 1939–1945 przebywał w obozach jenieckich (Prenzlau, Neubrandenburg, Gross-Borni i Sandbostel). Po uwolnieniu zorganizował Szkołę Rolniczo-Ogrodniczą w Niederlangendla dla Polaków - byłych więźniów, którą kierował do 15 czerwca 1947.
W 1948 uzyskał dyplom inżyniera ogrodnictwa na Wyższej Szkole Gospodarki Wiejskiej w Łodzi. 25 maja 1950 uzyskał dyplom magistra na SGGW w Warszawie pod kierunkiem prof. Stanisława Wóycickiego – prace dotyczyły przebiegu rozwoju i kwitnienia róż w uprawie szklarniowej. W latach 1949–1952 był asystentem na SGGW (Katedra Roślin Ozdobnych). 14 lipca 1952 obronił doktorat na SGGW w Warszawie – przebieg pobierania mineralnych składników pokarmowych przez goździki. 1 października 1952 objął stanowisko kierownika Katedry i Zakładu Roślin Ozdobnych Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. W 1954 uzyskał tytuł zastępcy profesora, 1959–tytuł docenta, a w latach 1962–1964 kierował Zakładem Roślin Ozdobnych w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie. 28 maja 1966 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych.
Był członkiem Komisji ds. Roślin Ozdobnych Rady Naukowo-Technicznej przy Ministerstwie Rolnictwa (od 1960) oraz od 1967 członkiem rady programowej miesięcznika Ogrodnictwo.
W zakresie dorobku naukowego Oszkinis opublikował 23 prace twórcze, jeden podręcznik Róże (1952, we współpracy z Z. Mazurkiewiczem), 37 artykułów naukowych i popularnonaukowych, 27 komunikatów naukowych i cztery inne opracowania. Osiem prac nie zostało opublikowanych. Pod kierunkiem doktora opublikowano 101 prac magisterskich i jedną doktorską.
Upamiętnienie: w 1987 na gmachu Kolegium Zembalana poznańskich Ogrodach odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci doktora.