Wacław Klemens Jacyna
Biografia
Wacław Klemens Jacyna urodził się 11 grudnia 1898 roku w Suwałkach jako syn Kazimierza i Józefy ze Ślaskich. Po ukończeniu rządowego gimnazjum w Suwałkach, gimnazjum filologicznego w Carycynieze ze złotym medalem i dwóch semestrów na Wydziale Elektromechanicznym Petersburskiego Uniwersytetu Piotra Wielkiego kontynuował naukę.
W 1917-1918 służył w Oddziale Budowy Dróg i Mostów Szefostwa Inżynierii rosyjskiej 1 Armii. W 1919 rozpoczął służbę w Wojsku Polskim; uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1920 awansował na kolejne stopnie i pełnił różne funkcje w saperach, aż do awansu na kapitana w 1931.
W latach 1930-1938 kontynuował karierę w sztabach i oddziałach saperów, obejmując stanowiska kierownika referatów i dowódców kompanii. Po wybuchu II wojny światowej służył w Operacyjnym Wydziale Oddziału III Naczelnika Wodza, a następnie w Polskich Siłach Zbrojnych, jako szef sztabu 5 Wileńskiej Brygady Piechoty i dowódca 13 Wileńskiego batalionu strzelców w kampanii włoskiej. W 1944 pozostawał w stopniu podpułkownika.
Po zakończeniu wojny osiadł na emigracji. W 1964 został mianowany generałem brygady. 13 sierpnia 1973 objął stanowisko delegata rządu RP na uchodźstwie na Argentynę w randze ministra pełnomocnego i piastował tę funkcję w latach 70.
Wacław Jacyna zawarł związek małżeński z Jadwigą z Krassowskich 19 stycznia 1919; mieli dwójkę synów: Zbigniewa Kazimierza (ur. 1923) i drugiego (ur. 1927).