Stefan Marcinkiewicz
Biografia
Stefan Marcinkiewicz (1924-2003) był piłkarzem i wieloletnim trenerem, jednym z założycieli KS Atom Ełk, który powstał jako Kolejowy Klub Sportowy Ełk. Najbardziej utytułowany trener w klasie okręgu/województwa białostockiego.
Urodził się w Suwałkach, spędził dzieciństwo i młodość z matką Anną i siostrą Jadwigą. Rodzina wynajmowała jedną izbę w drewnianym domu przy ul. Szkolnej 52. Uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Suwałkach. W 1942 roku ukrywał się przed wywiezieniem na roboty do Niemiec.
Po pojmaniu pracował na kolei w Korszach a następnie trafił do Ełku w 1945 roku. W Ełku podjął pracę w Parowozowni Kolei Dojazdowych od 1 lipca 1945 roku. W 1946 roku ożenił się z Krystyną Sosnowską. W tym samym roku wraz z grupą kolegów zaangażował się w działalność sportową, która trwała do 2003 roku. Formalnie na emeryturę kolejową przeszedł w 1983 r. a karierę trenerską zakończył formalnie 5 kwietnia 2003 r. Zmarł niespodziewanie w niespełna 3 tygodnie później. Zostawił żonę, trzech synów i siedmioro wnucząt.
W 1946 roku był jednym z założycieli KS Atom Ełk, który początkowo nosił nazwę Kolejowy Klub Sportowy Ełk. W młodości grał w piłkę nożną i brał udział w zawodach także w Korsach. Pierwszy mecz w KKS Ełk rozegrał 1 maja 1946 roku, a 14 lipca 1946 roku strzelił trzy bramki w meczu z Warnią Grajewo. 1 września 1946 roku zagrał pierwszy mecz ligowy o wejście do A-klasy.
W 1952 roku zadebiutował jako grający trener Kolejarza Ełk, w tym samym roku został również kierownikiem sekcji piłkarskiej klubu. W 1953 roku ukończył kurs instruktorski w Wałczu i uzyskał uprawnienia trenera. W 1953 roku Kolejarz Ełk zwycięża w A-klasie i dochodzi do wojewódzkiego finału Pucharu Polski. W 1954 roku jako zawodnik i trener stał się współautorem zwycięstwa Kolejarza Ełk w A-klasie i historycznego awansu do III ligi. W marcu 1955 roku zagrał pierwszy mecz w III lidze: Kolejarz Ełk vs AZS AWF Warszawa.
W latach 1956-1958 Marcinkiewicz ponownie był trenerem ełckiego klubu, który w 1955 roku znów zmienił nazwę na Mazur Ełk. W 1956 roku zakończył karierę zawodniczą. Według kronikarza Mazura Ełk rozegrał przynajmniej 121 ligowych meczów. W latach 1961-1968 był etatowym szkoleniowcem Mazura Ełk, który w tym czasie odnosił największe sukcesy. Cztery razy z rzędu w latach 1961-1965 wygrywał ligę okręgową i walczył o drugą ligę. Ogólnie w okresie prowadzenia drużyny w latach 60. Mazur Ełk wygrał ligę pięć razy i czterokrotnie zdobył Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim (1962, 1965, 1967, 1968). Po złotym okresie lat 60. trener wracał na ławkę w kilku sezonach, ostatni raz w 1993/94. W sumie prowadził pierwszą drużynę w 338 meczach.
Wychował wiele pokoleń ełckich piłkarzy, był trenerem seniorów i młodzieży. Do wychowanków należeli między innymi Andrzej Zgutczyński, Dariusz Zgutczyński, Paweł Sobolewski. Jak podał Grzegorz Szerszenowicz, nie było w Ełku piłkarza, który wcześniej lub później nie przeszedł przez jego ręce.
Odznaczenia i wyróżnienia obejmują Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Odznaki Za Zasługi dla Województwa Suwalskiego, Złota i Brązowa odznaka PZPN Za wybitne osiągnięcia w rozwoju piłki nożnej, Złota i Srebrna odznaka Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, Medal 75-lecia PZPN, I miejsce w plebiscycie na Najpopularniejszych trenerów OZPN Suwałki, wiele innych odznaczeń. W uznaniu zasług kibice Mazura Ełk ufundowali pamiątkowe tablice i Turnieje imienia Stefana Marcinkiewicza, a stadion w Ełku otrzymał imię Stefana Marcinkiewicza.
Upamiętnienie i spuścizna obejmuje turnieje imienia Stefana Marcinkiewicza organizowane przez Stowarzyszenie Buczki Szeligi, wystawy w muzeach i od 2019 roku stadion nosi imię Stefana Marcinkiewicza.