Sonia Lewin-Szmukler
Biografia
Urodziła się w 1910 roku w Suwałkach w żydowskiej rodzinie kupieckiej. Z rodzicami przeprowadziła się do Wilna, gdzie ukończyła Gimnazjum Humanistyczne Stowarzyszenia Rozpowszechniania Wiedzy. Około 1925 trafiła do wileńskiego klubu ŻTGS Makkabi, gdzie zaczęła uprawiać gimnastykę, lekkoatletykę oraz inne gry sportowe. W 1927 zadebiutowała w lekkoatletycznych mistrzostwach Wilna. Uprawiała wówczas rzut oszczepem i pchnięcie kulą (w drugim z tych dyscyplin mając 16 lat przekroczyła 9 m). Dwukrotnie ustanawiała rekordy Polski w pchnięciu kulą (11.07 w 1929 i 11.46 w 1930).
Była mistrzynią Polski w pchnięciu kulą (1930) i dwukrotnie reprezentowała Polskę w meczach międzypaństwowych. W 1935 wyjechała na stałe do Palestyny i do 1936 reprezentowała klub Hapoel Tel Awiw. Czwarte miejsce w finale Światowych Igrzysk Kobiet w Pradze (1930) z wynikiem 11.41. Dwukrotna wicemistrzyni Międzynarodowych Igrzysk Żydowskich (Tel Aviv–Jaffa, 1935).
Rekord życiowy w pchnięciu kulą - 12.21 ustanowiła w 1937. Nie był pobity w Izraelu przez następne 22 lata. Startowała do końca lat czterdziestych, zdobywając swój ostatni medal (srebrny) w 1948.
Syn Szymon odziedziczył po rodzicach talent sportowy. Był znakomitym koszykarzem, olimpijczykiem, a później także trenerem. Wnuk Szmuklerów – Amir, był piłkarzem.
Odznaczenie: Brązowy Krzyż Zasługi (19 marca 1931).