Marian Borzęcki
Biografia
Marian Borzęcki urodził się w Suwałkach. Był prawnikiem i działaczem politycznym; absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu w Petersburgu.
Od lipca 1919 do października 1921 pełnił funkcję zastępcy komendanta głównego Policji Państwowej, a od grudnia 1922 do czerwca 1923 kierował Departamentem Bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W latach 1923–1926 był komendantem głównym Policji Państwowej.
Po przewrocie majowym został przeniesiony w stan nieczynny, a 6 maja 1927 przeniesiony w stan spoczynku. Rozpoczął praktykę adwokacką w Warszawie. Działał w Stronnictwie Narodowym; od 1937 był członkiem Stronnictwa Pracy. W latach 1927–1934 pełnił funkcję wiceprezydenta Warszawy.
We wrześniu 1939 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy dowódcy Armii „Warszawa”. W konspiracji działał w Biurze Politycznym Centralnego Komitetu Organizacji Niepodległościowych; aresztowany przez Gestapo 30 marca 1940, wywieziony z Pawiaka 3 maja 1940 do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen. Następnie 27 maja 1940 trafił do KL Gusen, gdzie zmarł 3 czerwca 1940. Jego oficjalna przyczyna śmierci to zwapnienie naczyń wieńcowych i zator. Jego symboliczny grób znajduje się na warszawskich Powązkach.