Leon Wacław Koc
Biografia
Leon Wacław Koc urodził się 23 września 1892 roku w Suwałkach. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich jako oficer 5. pułku piechoty. W czasie kryzysu przysięgowego w 1917 roku, w przebraniu szeregowego, został internowany ze swoimi żołnierzami w obozie w Szczypiornie.
Po wybuchu II wojny światowej pełnił odpowiedzialne funkcje w Wojsku Polskim, m.in. dowodził garnizonem Kowla. W październiku 1939 roku brał udział w działaniach wojennych na Lubelszczyźnie, organizując Grupy „Kowel” i podejmując walki w rejonie Fajsławic oraz Bychawy. Po zakończeniu etapu walk we wrześniu 1939 roku znalazł się w sowieckiej niewoli, z której wyszedł po amnestii w 1941 roku.
W 1941 roku objął dowództwo nad Ośrodkiem Zapasowym Armii Polskiej w ZSRR, a następnie dowodził 19. pułkiem piechoty. Później kierował Ośrodkiem Organizacyjnym Armii, który przekształcił się w 11. Dywizję Piechoty. W 1944 roku pełnił funkcję komendanta rejonu etapów i podlegał dowódcy Jednostek Terytorialnych w Palestynie, Syrii i Iraku. Zmarł 24 września 1959 roku w Londynie.