Leon Hózman-Mirza Sulkiewicz
Biografia
Leon Hózman-mirza Sulkiewicz urodził się 14 lutego 1897 roku w Suwałkach w rodzinie Dawida i Felicji z d. Sobolewskiej. Pochodził z tatarskiej rodziny zamieszkującej ziemie oszmiańskiej guberni wileńskiej. Jego pradziadkiem był płk Mustafa Achmatowicz, a dziadkami Maciej Achmatowicz i Helena z rodu Tuhan-Mirza Baranowskich.
Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu kapitana artylerii. W wojnie polsko-bolszewickiej 10 lutego 1920 objął stanowisko dowódcy 1. dywizjonu artylerii konnej, a 3 marca 1920 dowodził artylerii dywizji w strukturze XX Brygady Piechoty. Za czyny w bitwie pod Komarowem (31 sierpnia 1920) odznaczony został Orderem Virtuti Militari (krzyż srebrny, nr 3086, 1922).
W latach 20. pozostawał oficerem 1. dywizjonu artylerii konnej w garnizonie Warszawa; w 1923 był p.o. zastępcy dowódcy dywizjonu, a w 1924 – kwatermistrzem. Od 10 kwietnia 1927 do kwietnia 1934 pełnił funkcję dowódcy 6. dywizjonu artylerii konnej w Stanisławowie. Został awansowany do podpułkownika artylerii ze starszeństwem od 1 stycznia 1929, a następnie do pułkownika artylerii.
Od 30 kwietnia 1934 do 18 lutego 1938 sprawował stanowisko dowódcy 4 Kujawskiego pułku artylerii lekkiej w Inowrocławiu. Od 1938 pełnił funkcję dowódcy artylerii dywizyjnej 20. Dywizji Piechoty w garnizonie Baranowicze. Do końca istnienia II Rzeczypospolitej był właścicielem majątku Łostaje II w gminie Krewo, powiat oszmiański (na tym obszarze w gminie Polany właścicielką majątku Łejłubka vel Steczkowszczyzna była Helena Hoźman Sulkiewicz).
Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej dowodził artylerią 20. Dywizji Piechoty, biorąc udział w bitwie pod Mławą (1–3 września 1939) i w obronie Warszawy. Później był oficerem Polskich Sił Zbrojnych w szeregach 12. pułku Ułanów Podolskich. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł w 1960 roku w Leicester.
19 marca 1929 roku w Wilnie mufti RP dr Jakub Szynkiewicz pobłogosławił związek Leona Hózman-mirza Sulkiewicza z panną Marią Achmatowiczówną.