Łazar Abramowicz Szackin
Biografia
Łazar Abramowicz Szackin (ros. Ла́зарь Абра́мович Ша́цкин, ur. 1902 w Suwałkach, zm. 10 stycznia 1937) był radzieckim politykiem, działaczem partyjnym i komsomolskim.
Urodzony w rodzinie żydowskiej, miał wykształcenie średnie i w maju 1917 wstąpił do SDPRR. Był jednym z założycieli Moskiewskiego Związku Młodzieży Robotniczej „III Międzynarodówka” i brał udział w działaniach młodzieżowych ruchów rewolucyjnych; w 1918 walczył na Froncie Południowym.
W latach 1918–1922 i później pełnił liczne funkcje w Komsomołu, Kominternie i KP(b). Był m.in. członkiem KC Komsomołu, przewodniczącym KC Komsomołu (1921–1922) i członkiem Prezydium Kominternu (okresy 1922–1923, 1926–1928). W latach 1928–1929 był członkiem kolegium redakcyjnego gazety „Prawda”; kierował Wydziałem Agitacyjno-Propagandowym Niżniewołżańskiego Krajowego WKP(b) i kierował rolnictwem.
W latach 1930–1935 pracował w Centrosojuzie, Taszkienckim Instytucie Planowym, a następnie jako dyrektor Instytutu Badań Ekonomicznych. 10 lutego 1935 aresztowany, 16 marca 1935 skazany na 5 lat więzienia. W drugiej połowie 1936 ponownie aresztowany; 10 stycznia 1937 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR za działalność w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej i rozstrzelany. 15 marca 1963 pośmiertnie zrehabilitowany.