Konstanty Sulkiewicz
Biografia
Konstanty Sulkiewicz urodził się 10 września 1888 w Suwałkach w rodzinie tatarskiej zamieszkującej na ziemi oszmiańskiej w guberni wileńskiej.
Ukończył studia prawnicze. Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 pełnił funkcję wicedyrektora kancelarii ministerstwa spraw zagranicznych w Azerbejdżanie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924, jako oficer rezerwowy był przydzielony do 23. pułku ułanów w garnizonie Wilno.
W 1934 jako podporucznik rezerwy kawalerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr III jako oficer reklamowany na 12 miesięcy i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto.
W okresie II Rzeczypospolitej był prawnikiem w Warszawie i wiceprokuratorem Sądu Okręgowego w Wilnie.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w ramach zbrodni katyńskiej dokonanej na terenach ukraińskich. Konstanty Sulkiewicz został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.