Emir Jerzy Buczacki
Biografia
Emir Jerzy Buczacki urodził się w Suwałkach jako syn Jana Buczackiego i Wiktorii z domu Iwaszkiewicz. Po śmierci ojca w 1938, przeniósł się z rodziną do Wilna. Po wojnie wyjechał wraz z rodzicami do Polski, gdzie mieszkali w Toruniu, a następnie w Gdyni. W 1949 ukończył szkołę powszechną w Gdyni. W latach 1949–1953 uczęszczał do szkoły rolniczej z internatem w Rożnicy. W 1952 wstąpił do Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Kieleckiej „Rożnica”. Po zdaniu matury w 1954 złożył egzaminy do Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie (od 1954 PWST) i ukończył ją w 1958 roku.
Po studiach rozpoczął pracę w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W sezonie 1961/1962 grał w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, a w następnym sezonie ponownie w Kielcach. W 1963 przeniósł się do Katowic. Grał w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1963–1987), a także w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie (1964), Teatrze Sceny Polskiej w Czeskim Cieszynie (1967/1968), Teatrze Zagłębia w Sosnowcu (1980–1982) oraz Teatrze Nowym w Zabrzu (1987–1989).
Był żonaty z Aleksandrą Bielewicz, historykiem sztuki. Miał córkę Dorotę, ur. 1959.
Odznaczenia: 1979: Złoty Krzyż Zasługi; 1982: Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
W filmografii Buczacki wystąpił m.in. w filmach: Trzy Kobiety (1956), Ewa chce spać (1957) jako kieszonkowiec „Ślepy Tolo” (nie wymieniony w czołówce), Zagubione uczucia (1957) jako pijaczek w tramwaju (nie wymieniony w czołówce), Faraon (1966) jako Tutmozis, Sanatorium pod Klepsydrą (1973) jako Juarez, Koniec wakacji (1974) jako lekarz pogotowia, Noce i dnie (1975) jako Lucjan Kociełło, mąż Teresy, Zielone lata (1979) jako żandarm zabijający ojca Abramka, Nic nie stoi na przeszkodzie (1980) jako lekarz, Misja (1980) jako kurier Pedro (gościnnie), Polonia Restituta (1980) jako Arystydes Briand, premier Francji, Do góry nogami (1982), Blisko, coraz bliżej (1982–1986) jako niemiecki dyrektor szpitala (gościnnie), Katastrofa w Gibraltarze (1983) jako Ambasador Polski w USA, Przeklęte oko proroka (1984) jako Ormianin, Sprawa się rypła (1984) jako dygnitarz z województwa, Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody (1985) jako Ormianin (gościnnie), Rodzina Kanderów (1988) jako prezes klubu sportowego (gościnnie).