Edmund (Edward)Kessler
Biografia
Edmund (Edward)Kessler urodził się 9 lutego 1880 roku w Suwałkach. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Wejwerach rozpoczął służbę w Armii Rosyjskiej w 1899 roku. W styczniu 1905 na własną prośbę został odkomenderowany na front rosyjsko-japoński; od sierpnia 1914 brał udział w I wojnie światowej jako dowódca szwadronu Pogranicznej Straży. Kolejno służył w sztabach 2. i 3. Armii Rosyjskiej. W 1917 ukończył Nikołajewską Akademię Wojskową w Sankt Petersburgu.
10 grudnia 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i został mianowany starszym adiutentem, a następnie szefem sztabu 3 Dywizji Strzelców dowodzonej przez gen. Wacława Iwaszkiewicza; brał udział w pochodzie dywizji z Jelni do Bobrujska. Uczestniczył w bitwach pod Bołtutinem, Horodcem i Pobołowem.
Służba w Wojsku Polskim
9 grudnia 1918 przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany szefem sztabu Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 19 marca 1919 wyznaczony na szefa sztabu Wojsk Małopolski Wschodniej, a 1 czerwca tego roku szefa sztabu Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego, gdzie odegrał istotną rolę podczas obrony Lwowa, (od 23 lipca – Front Galicyjski, a od 2 stycznia 1920 – Front Podolski). Od kwietnia do sierpnia 1920 kierował sztabem 6 Armii utworzonej z oddziałów Frontu Podolskiego. 14 października 1920 w stopniu pułkownika mianowany został szefem Sztabu Okręgu Generalnego „Warszawa”. W styczniu 1921 został równocześnie członkiem Nadzwyczajnego Sądu Wojskowego. W 1921 awansowany na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.
1 września 1921 mianowany dowódcą 20 Dywizji Piechoty. 2 czerwca 1924 został I zastępcą szefa Sztabu Generalnego WP, Stanisława Hallera. Od 16 grudnia 1925 do maja 1926 czasowo pełnił obowiązki szefa SG WP. 20 września 1926 powołany na stanowisko komendanta Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.
30 września 1928 przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 7 maja 1930 w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, w następstwie zapalenia opłucnej. Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim, a po kilku miesiącach na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera II, miejsce 57).