Bogusław Kunc
Biografia
Urodził się 1 października 1889 w Suwałkach w rodzinie Piotra (1850–1911), piwowara, i Lucyny ze Żmijewskich (1865–1932).
Ukończył siedmioklasową Szkołę Handlową w Suwałkach. W 1911 roku służył w 31. pułku piechoty Obrony Krajowej w Cieszynie. Był absolwentem Pierwszej Szkoły Oficerskiej w Stróży (1913) i otrzymał z rąk Józefa Piłsudskiego znak oficerski „Parasol”. Był jednym z pierwszych oficerów Związku Walki Czynnej. W konspiracji używał pseudonimu „Kordian”.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 380. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku służył w 32. pułku piechoty w Modlinie na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. W październiku 1923 roku został przydzielony do Departamentu I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie.
Z dniem 25 lutego 1925 roku przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 16 batalionu granicznego w Sienkiewiczach. 12 kwietnia 1927 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 41. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1927 roku przeniesiony na stanowisko dowódcy 29 batalionu odwodowego w Suwałkach. Będąc w KOP pozostawał oficerem nadetatowym 32. pułku piechoty. 24 lipca 1928 roku wyznaczony na stanowisko komendanta Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie. Obowiązki komendanta korpusu kadetów pełnił przez kolejnych 93 miesięcy aż do jego rozwiązania. 2 czerwca 1936 roku został komendantem głównym Junackich Hufców Pracy. Służbę na tym stanowisku pełnił do września 1939 roku. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 dostał się do niemieckiej niewoli. Osadzony w Oflagu VI E Dorsten (numer jeńca: 25). Potem przebywał jeszcze w Oflagu VI B Dössel.
Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Był działaczem piłsudczykowskim w Detroit.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Niepodległości (20 stycznia 1931), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928), Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937), Srebrny Krzyż Zasługi (29 października 1926), Znak oficerski „Parasol”, Honorowa Odznaka Związku Szlachty Zagrodowej (styczeń 1939).